ยาย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 42 / 48

คุณยายไม่รู้หนังสือ อ่านหนังสือไม่ออก แต่คุณยายอ่านหนังสือเล่มที่ยากที่สุดในโลกออกคือ อ่านความรู้สึกนึกคิดของคนได้ทะลุปรุโปร่ง ขณะที่คุณยายคุยกับใครท่านสามารถรู้ว่าท่านพูดจริงหรือไม่จริง อีกทั้งยังรู้

คุณยายผู้ไม่รู้หนังสือสามารถอ่านความรู้สึกนึกคิดของผู้อื่นได้อย่างแท้จริง แม้จะไม่สามารถอ่านหนังสือหรือพระไตรปิฏกได้ แต่ด้วยญาณทัสนะ ท่านสามารถย้อนกลับไปดูอดีตชาติและความก้าวหน้าของพระอรหันต์รวมถึงพระ

ยายอยู่ตรงนี้ คำร้อง : ตะวันธรรม จากแต่เพียงแค่กาย แต่ใจยายอยู่ใกล้ลาน กลับคืนสู่พิมาน แดนสวรรดูสีถูรี ยิ้มก่อนลากจากกาย ที่อาศัยสร้างความดี ยายกลับบ้านความนี้ บานมีรองใคร จากนี้เป็นเ

บทกวีนี้เล่าถึงความรักและความห่วงใยของยายที่อยู่ใกล้ชิดกับลูกหลานแม้ในขณะที่ท่านจากไป ยายส่งข้อความถึงการฝึกฝนและอดทนในการสร้างบารมีให้กับลูกหลานผ่านความทรงจำที่ดีและความอบอุ่นที่ท่านมอบให้ ยายยืนยันถ

เอายายไปอยู่ด้วยนะ ในสมัยที่คุณยายยังมีชีวิตอยู่ ท่านให้ความสำคัญกับล็อกเกตมาก ตนที่ท่านรับแจกที่ครัวบาง ท่านเป็นผู้นับถือบล็อกเกตได้จากของบุญด้วยมือของท่านเอง ขณะมอบท่านจะพู่ว่า"เอายายไปอยู่ด้วยนะ" แ

เรื่องราวของล็อกเกตที่คุณยายให้ความสำคัญ พร้อมอธิษฐานให้ลูกหลานมีความสุข ผ่านประสบการณ์ของผู้ที่ได้รับล็อกเกตและเชื่อมั่นในพลังของมัน โดยเฉพาะเรื่องราวของคุณบุญจางที่ได้เห็นผลการอธิษฐานมาตลอด 17 ปี จน

ดวงเล็ก ๆ ตรงกลางนั้นไปเรื่อย ๆ ใจจะปรับจนอ มบังบัง ทำได้แค่ไหนให้พอใจแค่นั้น ซึ่งจะ หยุดได้ถูกส่วน เกิดการตกศูนย์และเกิดดวงสว่างขึ้น มาแทนที่ ดวงนี้เรียกว่า "ดวงธรรม" หรือ "ดวง- ปฐมมรรค" อันเป็นประตู

การฝึกสมาธิเพื่อเข้าถึงนิพพาน เริ่มจากการตั้งจิตที่ศูนย์กลางกาย โดยต้องทำอย่างสม่ำเสมอทุกวันในทุกกิจกรรม รวมถึงเทคนิคการบริกรรมเพื่อให้จิตใจสงบและเป็นหนึ่งเดียวกับดวงธรรม การตั้งนิมิตที่เหมาะสมจะช่วยใ

สุดท้ายนี้...ลูกว่า นับเป็นความโชคดีของลูกหลานคุณยายคูณอย่างยิ่งค่ะ ที่ยังเหลือกล่องสุดท้ายของคุณยายอยู่ เพื่อให้กันผู้ร่วมบุญหล่อทองกับคุณยาย ไว้ทำติดต่อ ซึ่งลูกขอเป็นพยานบุคคลในการยืนยันค่ะว่า...ตั้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับความโชคดีของลูกหลานคุณยายคูณที่ยังมีกล่องสุดท้ายของท่านและการรับพรจากท่านที่ช่วยให้มีความสุขและความเจริญในชีวิต มีกล่าวถึงการดูแลและการอธิษฐานที่ส่งผลต่อชีวิตของผู้เขียน แม้ว่าจะอยู

กาบมะละกอพระเดชพระคุณหลวงพ่อที่เคารพอย่างสูงครับ กระผม พระมหามณตรี จิตรมนต์โต พรรษา 23 ปัจจุบันรับบุญเป็นพระอาจารย์ประจำศูนย์อินโดนีเซีย และช่วยงานสำนักงานใหญ่ธรณีครับ หลวงพ่อครับ...จากการที่ผมพึ่งห

บทความนี้เล่าถึงความประทับใจในการพบคุณยายที่วัดพระธรรมกายและการเรียนรู้จากท่าน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการช่วยงานต่างๆ เพื่อสร้างบุญและทำให้ผู้คนมีชีวิตที่ดีขึ้น คำพูดและการกระทำของท่านสร้างแรงบันดาลใจให้กั

ลูกเสร็จต้องทำความเข้าใจกับหมูญาติให้ดีว่า 5 ปีนี้ ลูกเสร็จขออโอกาสศึกษาพระธรรมวินัยให้เต็มที่ เพื่อให้แตกฉาน ใจเข้มแข็ง ไม่ใช่มาร ไม่เคารพโทษพ่อ โยมแม่ ปูย่า ตา ยาย ญาติขิตตร แต่ลูกเสร็ยงเป็นผู้ใหมอย

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของการศึกษาและความเข้มแข็งในเส้นทางการเป็นสามเณรในช่วง 5 ปี เพื่อไม่ให้หลงไปกับโลกและมารที่มารบกวนจิตใจ โดยมีคำแนะนำในการจำคำว่า 'สู้' และการเข้าใจหมูญาติด้วยดี การฝึกฝนตัวเอง

วุ่นหนึ่งคุณพ่อมาเห็นเข้า ว่ายังมีเข็มหมุดตกค้างอยู่ที่โยมพี่คนนี้อีกทีมนึกโมโหมากเอ็ดเสียงลั่นบ้าน บอกว่านี่เป็นการโกงแผ่นดิน เอาเข็มหมุดมาตั้งหยิมมือหนึ่ง ก็เลยต้องเอาไปคืน นี้คือรูปลับ ย่าตา ยายขอ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการรักษาศีลและคุณธรรมในสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการไม่เอาของที่ไม่ใช่ของตนเอง นำเสนอตัวอย่างจากชีวิตของย่าตา ยาย และพระเจ้าพิมพลาร ที่ต้องการให้คนรุ่นใหม่หันมารั

นายวัชชัย จำชะยันจะ ผู้ศึกษากรณ์การจำดีชาติ หรื อ ระแลกชาติ ว่า จากการสำรวจศึกษา และเก็บข้อมูล กระแล็กชาติว ได้ของคนในหมู่บ้านตะคร้อ ต. ตะคร้อ อ.ไพศาล จ.นครสวรรค์ เมือ พ.ศ. ๒๕๔๔ พบว่า มีผู้อำดีตชาติได

นายวัชชัย จำชะยันจะ ได้ศึกษาเรื่องการจำดีชาติในหมู่บ้านตะคร้อ อ.ไพศาล จ.นครสวรรค์ พบว่ามีผู้ที่จำดีชาติได้มากกว่า 50 ราย โดยบางรายสามารถจำดีชาติและมีพยานรู้เห็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีหลักฐานที่เป็นรูป

ปรนิบัติวงษ์ดี ๑๐๙ ลมหายใจของคุณยาย ๑๑๙ ยายไม่รู้หนังสือ...ก่อข้อไม่กระดิก ๑๓๕ อย่าไปทำตาหวานกับใครนะ ๑๔๔ รัคนคน ๑๕๙ คุณยายกับพระเจดีย์ ๑๖๔ บ้านธรรมบาล ๑๗๐ สุขภาพของคุณยาย ๑๙๑ ภาพสุดท้าย ๒๐๗ ลูกหลานหล

หนังสือเล่มนี้นำเสนอเรื่องราวชีวิตของคุณยาย ที่สะท้อนถึงความรัก ความเสียสละ และการดูแลลูกหลาน ผ่านประสบการณ์ต่าง ๆ พร้อมทั้งวิธีชีวิตและสุขภาพของท่าน โดยมีภาพและเรื่องราวสำคัญที่เก็บเกี่ยวจากชีวิตที่เ

ยอดปฏิบากร เอกบรรสมใจหมาย หาเทียบสองมือายน ผู้นภายแห่งธรรมมา ยายเป็นเช่นโพธิ์พฤกษ์ ให้ระลึกและพึงพา ศิษย์ดังสุดถา ได้อาศัยใต้บารมี กลางยายใส่ผีสุทธิ์ เปรียบประดุจพระเจดีย์ กายธรรมทับที

บทกวีนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการระลึกถึงคุณยายจันทร์ ซึ่งเป็นผู้มีความสำคัญในชีวิตของศิษย์ โดยเน้นการปฏิบัติธรรมและการเรียนรู้ที่จะเป็นคนดี เรื่องราวเล่าถึงความเมตตา ความรัก และการสนับสนุนที่คุณยายมอบให้

ข้าพเจ้าเป็นคนทำงานช้า เคยถามเรียนถามคุณยายว่าทำอย่างไรจึงจะทำงานได้เร็วๆ ท่านตอบว่า "ทำซ้ำก็ค่อยๆ ตั้งใจทำไป ทำไปทำมาเดี๋ยวมันก็เก่ง เดี๋ยวมันก็เร็วเอง" คำว่า "ตั้งใจ" เป็นสิ่งที่สำคัญในการทำงานทุกๆ

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่มีการทำงานอย่างตั้งใจและไม่ยอมปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ แม้จะอายุมากแล้ว แต่ท่านยังคงทำงานอย่างหนักและให้คำสอนที่มีคุณค่า การตั้งใจทำงานจะช่วยให้เราพัฒนาตนเองและทำง

มีหน้าที่ดูแลอยู่เป็นจำนวนมาก แต่ในบางครั้งเป็นเรื่องสำคัญเร่งด่วน โทรศัพท์ไปบอกก็คงไม่เหมือนท่านไปบอกด้วยตัวเอง... ดังนั้น หลังจากนั่งรถสามล้อ ตรวจวัดเสร็จ นั่งพักหายเหนื่อย แล้ว คุณยายก็จะชมให้พอ o

ในบทความนี้เราจะพูดถึงบทบาทของคุณยายที่มีภารกิจมากมายและความสำคัญในการติดต่อสื่อสารเมื่อจำเป็น ต้องไปพบกับพระที่รับผิดชอบ ริเริ่มการตรวจสอบและการดูแลงานต่างๆ เมื่อคุณยายใช้รถสามล้อไปตรวจสอบงานและมีการ

ฉันทะ เติมใจทำ วิริยะ แข็งใจทำ จิตตะ ตั้งใจทำ วิَمังสะ เข้ใจทำ ท่านจึงเป็นแบบอย่างของผู้มีความสำเร็จเป็นที่ตั้งอย่างแท้จริง ช่วงหลังคุณยายอายุมากขึ้นและมักจะมีศิระอยู่บ่อยๆ วันไหนถ้า

เนื้อหาเกี่ยวกับการเป็นแบบอย่างของคุณยายในการใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าและการมีกำลังใจที่แข็งแกร่ง แม้เมื่ออายุมากขึ้น คุณยายยังคงเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ด้วยรถสามล้อ เพื่อให้เห็นถึงความตั้งใจและความเพียร

Here is the extracted text from the image: "พี่อุษาสุที่บรรลสามล้อให้คุณยายม็ง ก็จะรึรถสามล้อในจังหะ ที่พอเหมาะพอดีไปเรื่อยๆ ไม่เร็วหรือช้าเกินไป รถสามล้อของคุณยาย จะมีหมอนพิงหลังไปว่าวๆ สีขาววางอยู่

ในบทความนี้เราจะได้รู้จักกับการเดินทางของคุณยายในรถสามล้อที่บรรลจากพี่อุษาสุ คุณยายชื่นชอบการนั่งรถสามล้อและมักจะมีหมอนพิงหลังเพื่อให้รู้สึกสบาย โดยท่านจะนั่งตัวตั้งตรงและชี้ชวนให้ดูสิ่งต่างๆ ระหว่างก

แม่ในบางครั้งขณะนั่งรถสามล้อ พบเห็นอะไรที่กรุ่งรองไม่เข้า เข้าทาง ชึ่งทำให้ท่านต้องเหน็ดเหนื่อยในการคอยบอก คอยสอน คอยอึ๋จิ้งใจ แต่ในความเหนื่อยนั้นคุณยายท่านมีความภาคภูมิใจ ที่ได้ตามดูแลรักษามูลดิพระ

เนื้อหาเกี่ยวกับแม่ที่มีความเหน็ดเหนื่อยในการดูแลรักษามูลดิพระศาสนา โดยมีความภาคภูมิใจในการทำงานดังกล่าว แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงในวัยที่สูงขึ้น แต่อารมณ์และความรู้สึกที่มีต่อการดูแลวัดและสถานที่ศักดิ

"วัดอย่างสวย เพราะใจอย่างสวย ใจอย่างสะอาดบริสุทธิ์ ชาตินี้ ยายสร้างวัด ชาติต่อไปยายก็จะมาสร้างวัดอีก เก็บเอาคนที่เคยสร้าง บุญกุศลยายไปด้วย เก็บเอาไปให้หมด" ตรวจครัว นอกจากท่านจะนั่งรถสามล้อไปตรวจบริ

เรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างวัดและความสำคัญของการดูแลครัวในวัด โดยคุณยายเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการดูแลความเรียบร้อยและการประกอบอาหารในวัด คุณยายทำกิจวัตรเช่น การตรวจดูครัวและบริเวณต่างๆ รอบวัด เพื่อให้

สายตาของคุณยายที่วาดมองไปตามที่ต่างๆ นั้น เฉียบไวและแกล้มคม แม้มองไปแค่คราดเดียว คุณยายก็จะเก็บรายละเอียดต่างๆ ได้หมด ทั้งด้านหน้า ด้านข้าง ด้านล่าง ด้านบน ข้าพเจ้าเอนนึกเปรียบเทียบอยู่ในใจว่า "ตาคุณย

ในเรื่องนี้ ข้าพเจ้าจะเล่าถึงสายตาของคุณยายที่สามารถมองเห็นรายละเอียดต่างๆ ได้อย่างเฉียบไว ไม่ว่าสิ่งใดที่คุณยายมอง จะไม่สามารถหลบตาได้ แม้ข้าพเจ้าจะต้องมองหลายครั้ง ก็ยังไม่เห็นเท่ากับคุณยายที่มองครั

จะได้นั่งพักในตัว ระหว่างนั้นคุณยายก็ตะเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ได้ไป รบกับไอ้เลอะๆ เทอะๆ มา “ท่าน…ยายต้องไปปรับกับพวกที่ชอบทำอะไรเลอะๆ เทอะๆ มา ทั้งวัด คนทางโลกเท่าไรเขาเกษียณอายุ 80 ปีแล้วยังไม่ได้หยุ

ในบทนี้ผู้เขียนได้เล่าเรื่องราวการพูดคุยกับคุณยายที่นั่งพักและฟังเรื่องราวต่างๆ คุณยายตระหนักถึงการทำงานของคนที่ไม่หยุดพักแม้ในวัย 80 ปีและการรักษากฎระเบียบของวัด โดยคุณยายสนใจในสิ่งที่เขียนไว้บนตรางก

ต้นไม้ "นี้...ต้นทรงบาดาล ยายให้เขาเอามาปลูก" คุณยายชื่อให้ข้าพเจ้า ต้นไม้ที่เขาอยู่ริม นำ เป็นไม้พุ่มทรงใหญ่ มีดอกสีเหลือง ข้าพเจ้าเพิ่งรู้ว่า ต้นไม้ชนิดนี้ชื่อทรงบาดาล และในเวลา ต่อมาข้าพเจ้าก็รู้จ

เรื่องราวเกี่ยวกับการปลูกต้นไม้และความรักในธรรมชาติ ผ่านการเล่าเรื่องของผู้เขียนเกี่ยวกับคุณยายที่รักในการปลูกต้นไม้ เรื่องนี้ส่งเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับความหลากหลายของพันธุ์ไม้ที่คุณยายดูแล รวมถึงต้น